Every day that meets me come along with its own challenges, some kind of repetitive, and others completely. Honestly I am not aware of the challenges that lie ahead of me but the one thing that I am certain of is my unquivering faith in my creator and my potential. Challenges do not come our way to overthrow us but to taste us and each time we fall at the feet of these challenges; we ridicule God because He has given us everything we need to survive. Even a woman with little or no breast milk succeeds to feed her child right? Just like our slogan – AIESEC’s – rightly says, it’s up to you and me to device our very means of survival. Nonetheless, we should always remember that the hand can never stretch more than the bone that is inside.

The means of survival we device greatly determines what awaits us down the road. I completely agree with Patrice Ngenang, a Cameroonian novelist who in his novel Temps des Chiens or “Dog Days” out rightly says that “Man is a fox for man”. It is cruel and unthinkable that our very survival depends on others. We overcome our daily challenges by consciously and unconsciously tramping and devilishly feeding on others like wayward chacals in a hellish abyss thus confirming the thought that man is the only untamable animal that God ever created. It is undeniable that we need each other to over the challenges come our way but are we complementing each other in our collective efforts or thievishly pouncing on each other because “it is survival of the fittest?” I have read of people and know of people who have blatantly tried to strive beyond the bounds of human achievements, people who have blindly set no limits to their desires, people who have never kept within the bounds of reason but their waterloo has always being the same, their spittle falling back on their very faces.

Pittacus, a Greek writer who lived from 569 – 650 BC once said that “the measure of a man is what he does with all the powers bestowed on him”. The potential that we possess to survive natural and man made challenges are inherent. Also, Erasmus, a Greek philosopher was unarguably right when he once said that “no one respects a talent that is concealed”.

All we need is a moment of reflection, a deep thought, a collective action and the bones of our hands will be longer. It is going to be more than one hand, more than one mouth, more than one head, more than ten fingers, more than one potential and before the dawn of a new day and a new era, humankind will be moving mountains, filling trenches, building bridges, constructing tunnels, uniting to defy self-centeredness, standing in unison to out rightly decry pride and low self esteem, shouldering each other in a one family course, acknowledging our prowess, identifying and transforming our weaknesses into strength, setting the machinery of progress, igniting the system of sustainability and remembering that come what may, our course is justifiable, our intentions crystally clear and our FAITH steadfast and unshakable.

NOS DÉFIS ET NOTRE POTENTIEL
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Journalier qui me rencontre venez avec ses propres défis, un certain genre de réitéré, et d'autres complètement. Honnêtement je ne me rends pas compte des défis qui se trouvent en avant de moi mais l'une chose que je suis certain de est ma foi unquivering dans mon créateur et mon potentiel. Les défis ne viennent pas à notre rencontre de nous renverser mais de nous goûter et chaque fois que nous tombons aux pieds de ces défis ; nous Dieu de ridicule parce qu'il nous a donné tout nous devons survivre. Même une femme avec peu ou pas de lait de sein réussit pour alimenter son droit d'enfant ? Juste comme notre slogan - AIESEC - dit correctement, il est jusqu'à toi et à moi au dispositif nos très moyens de survie. Néanmoins, nous devrions toujours nous rappeler que la main peut ne jamais étirer plus que l'os qui est à l'intérieur.

Les moyens de la survie nous dispositif détermine considérablement ce qui nous attend avale la route. Je suis d'accord complètement avec Patrice Ngenang, un romancier canerounais que dans son DES Chiens ou « canicule » de Temps de roman dit dehors correctement que le « homme est un renard pour l'homme ». Il est cruel et impensable que notre survie même dépende de d'autres. Nous surmontons nos défis quotidiens près consciemment et unconsciously marchant à pas marqués et diaboliquement alimentant sur d'autres comme des chacals de wayward dans un abîme atroce confirmant de ce fait la pensée que l'homme est le seul animal untamable que Dieu a jamais créé. Il est indéniable que nous nous ayons besoin à au-dessus des défis venons à notre rencontre mais sommes nous se complétant dans nos efforts collectifs ou assaillant thievishly sur l'un l'autre parce que « c'est survie du plus ? » J'ai lu des personnes et sais des personnes qui ont d'une manière flagrante essayé de tâcher au delà des limites des accomplissements humains, les gens qui n'ont aveugle fixé aucune limite à leurs désirs, les gens qui n'ont jamais gardés dans les limites de la raison mais leur waterloo a être toujours identique, leur salive tombant en arrière sur leurs visages mêmes.

Pittacus, un auteur grec qui a vécu de 569 - 650 AVANT JÉSUS CHRIST une fois dits que « est la mesure d'un homme ce qu'il fait avec toutes puissances accordées sur lui ». Les défis normaux et synthétiques du potentiel au lequel nous possédons pour survivre sont inhérents. En outre, Erasmus, un philosophe grec avait unarguably raison quand il a par le passé dit que « unique respects un talent qui est caché ».

Tout que nous avons besoin est un moment de réflexion, une pensée profonde, une action collective et les os de nos mains seront plus longs. Ce va être plus d'une main, plus d'une bouche, plus d'une tête, plus de dix doigts, plus d'un potentiel et avant l'aube d'un nouveau jour et d'une nouvelle ère, humanité déplacera des montagnes, fossés remplissants, ponts de construction, construisant des tunnels, unissant au défi l'égocentrisme, se tenant à l'unisson pour décrier dehors correctement la fierté et le bas amour-propre, s'épaulant dans un cours d'une famille, reconnaissant notre prouesse, identifiant et transformant nos faiblesses en force, plaçant le mécanisme du progrès, mettant à feu le système de la durabilité et se rappelant cela advienne que pourra, notre cours est justifiable, nos intentions crystally clair et notre FOI immuable et unshakable.

NUESTROS DESAFÍOS Y NUESTRO POTENCIAL
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Diario que me satisface venga junto con sus propios desafíos, una cierta clase de repetidor, y otras totalmente. Honesto no estoy enterado de los desafíos que mienten delante de mí pero la una cosa que estoy seguro de es mi fe unquivering en mi creador y mi potencial. Los desafíos no vienen nuestra manera de derrocarnos pero de probarnos y cada vez que nos caemos en los pies de estos desafíos; ponemos en ridículo a dios porque él nos ha dado todo que necesitamos sobrevivir. ¿Incluso una mujer con poco o nada de leche materna tiene éxito para alimentar la su derecha del niño? Justo como nuestro lema - AIESEC - dice derecho, está hasta usted y mí al dispositivo nuestros mismo medios de la supervivencia. No obstante, debemos recordar siempre que la mano puede nunca estirar más que el hueso que está adentro.

Los medios de la supervivencia dispositivo nos determinamos grandemente qué nos aguarda traga el camino. Convengo totalmente con Patrice Ngenang, novelista Cameroonian que en su DES Chiens de Temps de la novela o “días del perro” hacia fuera derecho diga que el “hombre es un zorro para el hombre”. Es cruel e increíble que nuestra misma supervivencia depende de otras. Superamos nuestros desafíos diarios cerca consciente y unconsciously andando por y diabólicamente alimentando en otros como chacals del wayward en un abismo hellish que confirma así el pensamiento que el hombre es el único animal untamable que el dios creó siempre. Es innegable que nos necesitamos sobre a los desafíos venimos nuestra manera pero somos nosotros que se complementan en nuestros esfuerzos colectivos o thievishly pouncing en uno a porque “es supervivencia del más apto?” He leído de la gente y sé de la gente que ha intentado evidentemente esforzarse más allá de los límites de logros humanos, la gente que no ha fijado oculto ningún límite a sus deseos, la gente que nunca ha guardado dentro de los límites de la razón pero su Waterloo tiene siempre ser igual, su spittle que caía detrás en sus mismas caras.

Pittacus, escritor griego que vivió a partir del 569 - 650 dichos A.C. una vez que “la medida de un hombre es lo que él hace con todas las energías concedidas en él”. Los desafíos naturales y artificiales del potencial que poseemos para sobrevivir son inherentes. También, Erasmus, un filósofo griego tenía unarguably razón cuando él dijo una vez que “nadie respectos un talento se encubre que”.

Todo lo que necesitamos es un momento de la reflexión, un pensamiento profundo, una acción colectiva y los huesos de nuestras manos serán más largos. Va a ser más de una mano, más de una boca, más de una cabeza, más de diez dedos, más de un potencial y antes del amanecer de un nuevo día y de una nueva era, humankind moverá las montañas, fosos que llenan, puentes constructivos, construyendo los túneles, uniendo al egocentrismo del desafio, estando parado en unísono hacia fuera para denigrar derecho orgullo y la autoestima baja, llevándose a hombros en un curso de una familia, reconociendo nuestro valor, identificando y transformando nuestras debilidades en fuerza, fijando la maquinaria del progreso, encendiendo el sistema del sustainability y recordando eso pase lo que pase, nuestro curso es justificable, nuestras intenciones crystally clara y nuestra FE firme y unshakable.

LE NOSTRE SFIDE ED IL NOSTRO POTENZIALE
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Giornaliere che lo viene a contatto di venga con le relative proprie sfide, un certo genere di ripetuto ed altri completamente. Onestamente non sono informato delle sfide che si trovano davanti me ma l'una cosa che sono sicuro di è la mia fede unquivering nel mio creatore e nel mio potenziale. Le sfide non vengono il nostro senso overthrow ma assagiarli ed ogni volta cadiamo ai piedi di queste sfide; dio del ridicule perché ci ha dato tutto noi dobbiamo sopravvivere. Anche una donna con poco o nessun latte materno riesce per alimentare la sua destra del bambino? Giusto come il nostro slogan - AIESEC - dice giustamente, spetta voi e me al dispositivo i nostri molto mezzi di sopravvivenza. Ciò nonostante, dovremmo ricordarci sempre di che la mano può non allungare mai più dell'osso che è all'interno.

I mezzi di sopravvivenza dispositivo notevolmente determiniamo che cosa li attende si scola la strada. Completamente accosento con Patrice Ngenang, un romanziere Cameroonian che nel suo DES Chiens di Temps del romanzo o “nei giorni del cane„ fuori giustamente dice che “l'uomo è una volpe per l'uomo„. È crudele ed impensabile che la nostra sopravvivenza stessa dipenda da altre. Sormontiamo coscientemente le nostre sfide quotidiane vicino e unconsciously premendo il piede e devilishly alimentandoci su altre come i chacals di wayward in un abyss hellish che conferma così il pensiero che l'uomo è l'unico animale untamable che il dio ha generato mai. È innegabile che ci abbiamo bisogno di sopra alle sfide veniamo il nostro senso ma siamo noi che ci complementiamo nei nostri sforzi collettivi o thievishly che pouncing su a vicenda perché “è sopravvivenza dell'più adatto?„ Ho letto della gente e so della gente che ha provato blatantly a sforzarsi oltre i limiti dei successi umani, la gente che non ha fissato ciecamente limiti ai loro desideri, la gente che non ha mantenuto mai all'interno dei limiti di motivo ma il loro waterloo ha sempre essere lo stesso, il loro spittle che cade indietro sulle loro facce stesse.

Pittacus, un produttore greco che ha vissuto da 569 - 650 BC detti una volta che “la misura di un uomo è che cosa fa con tutte le alimentazioni conced su lui„. Le sfide naturali ed artificiali di potenziale che possediamo per sopravvivere sono inerenti. Inoltre, Erasmus, un filosofo greco era unarguably di destra quando ha detto una volta che “nessun rispetti un talento che è celato„.

Tutto che abbiamo bisogno di è un momento della riflessione, un pensiero profondo, un'azione collettiva e le ossa delle nostre mani saranno più lunghe. Sta andando essere più di una mano, più di una bocca, più di una testa, più di dieci barrette, più di un potenziale e prima dell'alba di nuovo giorno e di nuova era, humankind sposterà le montagne, le trincee riempientesi, ponticelli di costruzione, costruendo i trafori, unendo per sfidare al self-centeredness, levandosi in piedi nel unison fuori per denigrare giustamente l'orgoglio e la stima bassa di auto, mettentesi sulle spalle in un corso dell'una famiglia, riconoscente il nostro prowess, identificante e trasformante le nostre debolezze nella resistenza, regolante il macchinario di progresso, bruciante il sistema del sustainability e ricordantesi di quella qualunque cosa avvenga, il nostro corso è giustificabile, le nostre intenzioni crystally chiare e la nostra FEDE steadfast e unshakable.

UNSERE HERAUSFORDERUNGEN UND UNSER POTENTIAL
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Täglich, der mich trifft, kommen Sie zusammen mit seinen eigenen Herausforderungen, irgendeiner Art von sich wiederholendem und anderen vollständig. Ehrlich berücksichtige ich nicht die Herausforderungen, die vor mir liegen, aber die eine Sache, daß ich sicher bin, ist mein unquivering Glaube in meinem Schöpfer und in meinem Potential. Herausforderungen kommen nicht unsere Weise, uns zu besiegen aber uns zu schmecken und jedesmal wenn wir an den Füßen dieser Herausforderungen fallen; wir lächerlich machen Gott, weil er uns alles gegeben hat, das wir überleben müssen. Sogar folgt eine Frau mit weniger oder keiner Muttermilch, um ihr Kindrecht einzuziehen? Gerecht wie unser Slogan - AIESEC - sagt mit Recht, ist er bis bis Ihnen und zu mir zur Vorrichtung unsere sehr Mittel des überlebens. Nichtsdestoweniger sollten wir immer daran erinnern, daß die Hand mehr als der Knochen nie ausdehnen kann, der nach innen ist.

Die Mittel des überlebens stellen wir Vorrichtung groß fest, was uns niederwerfen die Straße erwartet. Ich bin vollständig mit Patrice Ngenang, ein Cameroonian Novelist einverstanden, dem in seinem Roman Temps DES Chiens oder „in den Hundetagen“ heraus mit Recht sagt, daß „Mann ein Fuchs für Mann ist“. Es ist grausam und undenkbar, daß unser überleben von anderen abhängt. Wir überwinden unsere täglichen Herausforderungen vorbei bewußt und unconsciously tramping und auf andere wie wayward chacals in einem höllischen Abgrund devilishly, einziehend, der folglich den Gedanken bestätigt, daß Mann das einzige untamable Tier ist, das Gott überhaupt herstellte. Es ist unleugbar, daß wir über zu den Herausforderungen kommen unsere Weise aber sind wir in unseren Kollektivbemühungen ergänzend oder auf einander thievishly stürzend uns benötigen, weil „es ist überleben vom passendsten?“ Ich habe von den Leuten gelesen und weiß von den Leuten, die kraß versucht haben, sich über den Grenzen der menschlichen Ausführungen hinaus zu bemühen, Leute, die blind keine Begrenzungen auf ihre Wünsche eingestellt haben, Leute, die nie innerhalb der Grenzen des Grundes gehalten haben, aber ihr Waterloo immer sein das selbe hat, ihr Spittle, der zurück auf ihre Gesichter fällt.

Pittacus, ein griechischer Verfasser, der von 569 - 650 BC einmal gesagt lebte, daß „das Maß eines Mannes ist, was er mit allen Energien tut, die auf ihm geschenkt werden“. Wir, um natürliche und besitzen synthetische Herausforderungen des Potentials, das zu überleben, sind zugehörig. Auch Erasmus, ein griechischer Philosoph hatte unarguably Recht, als er einmal daß „keiner Respekt ein Talent sagte, das verborgen wird“.

Aller, den wir benötigen, ist ein Moment der Reflexion, ein tiefer Gedanke, eine Kollektivtätigkeit und die Knochen unserer Hände sind länger. Es wird mehr als eine Hand, mehr als eine öffnung, mehr als ein Kopf, mehr, als 10 Finger, mehr als ein Potential sein und vor der Dämmerung eines neuen Tages und der neuen ära, Menschheit Berge, füllende Gräben, errichtende Brücken verschieben wird und Tunnels konstruieren wird und zum Herausforderung Self-centeredness vereinigen wird und im Einklang stehen wird, um Stolz heraus mit Recht herabzusetzen und die niedrige Selbstachtung, in einem eine Familie Kurs schulternd, unsere Fähigkeit bestätigend, unsere Schwächen in Stärke kennzeichnend und umwandelnd, die Maschinerie des Fortschritts einstellend, das System von sustainability anzündend und an die komme was will erinnernd, unser Kurs berechtigt ist, unsere freien Absichten crystally und unser GLAUBE unerschütterlich und unerschütterlich.

NOSSOS DESAFIOS E NOSSO POTENCIAL
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Diário que se encontra com me venha junto com seus próprios desafios, algum tipo de repetitivo, e outro completamente. Honesta eu não estou ciente dos desafios que se encontram antes de mim mas a uma coisa que eu estou certo de é minha fé unquivering em meu criador e em meu potencial. Os desafios não vêm nossa maneira overthrow nos mas provar-nos e cada vez que nós caímos nos pés destes desafios; nós deus do ridicule porque nos deu tudo nós necessitamos sobreviver. Mesmo uma mulher com quase nenhum leite de peito sucede para alimentar sua direita da criança? Justo como nosso slogan - AIESEC - diz direita, é até você e mim ao dispositivo nossos muito meios da sobrevivência. Nonetheless, nós devemos sempre recordar que a mão pode nunca esticar mais do que o osso que está para dentro.

Os meios da sobrevivência nós dispositivo determinamos extremamente o que nos espera traga a estrada. Eu concordo completamente com o Patrice Ngenang, um novelist Cameroonian que em seu DES Chiens de Temps da novela ou do “em dias cão” para fora diga direita que o “homem é uma raposa para o homem”. É cruel e unthinkable que nossa sobrevivência very depende de outra. Nós superamos nossos desafios diários perto consciously e unconsciously vagando e devilishly alimentando em outros como chacals do wayward em um abyss hellish que confirma assim o pensamento que o homem é o único animal untamable que o deus criou sempre. É undeniable que nós nos necessitamos sobre aos desafios vimos nossa maneira mas somos nós que nos complementamos em nossos esforços coletivos ou que pouncing thievishly em se porque “é sobrevivência do mais apto?” Eu li dos povos e soube dos povos que tentaram blatantly strive além dos limites de realizações humanas, os povos que não ajustaram cega nenhum limite a seus desejos, os povos que nunca se mantiveram dentro dos limites da razão mas seu waterloo tem sempre ser o mesmo, seu spittle que cai para trás em suas caras very.

Pittacus, um escritor grego que vivesse de 569 - 650 BC ditos uma vez que “a medida de um homem é o que faz com todos os poders bestowed nele”. Os desafios naturais e sintéticos do potencial que nós possuímos para sobreviver são inerentes. Também, Erasmus, um filósofo grego era unarguably direito quando disse uma vez que “no one respeitos um talent que fosse escondido”.

Tudo que nós necessitamos é um momento da reflexão, um pensamento profundo, uma ação coletiva e os ossos de nossas mãos serão mais longos. Está indo ser mais de uma mão, mais de uma boca, mais de uma cabeça, mais de dez dedos, mais de um potencial e antes do alvorecer de um dia novo e de uma era nova, humankind estará movendo montanhas, trincheiras de enchimento, pontes construindo, construindo túneis, se unindo ao self-centeredness do defy, estando no unison para decry para fora direita o orgulho e o esteem baixo do self, se empurrando em um curso de uma família, reconhecendo nosso prowess, identificando e transformando nossas fraquezas na força, ajustando a maquinaria do progresso, inflamando o sistema do sustainability e recordando aquele aconteça o que acontecer, nosso curso é justifiable, nossas intenções crystally desobstruídas e nossa FÉ steadfast e unshakable.

VÅRA UTMANINGAR OCH VÅRT POTENTIELLT
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Dagligt, som möter mig, komm tillsammans med dess egna utmaningar, någon sort av upprepande och andra fullständigt. Förmiddag som Honestly I inte är medveten av utmaningarna, som ligger framåt av mig, bara det ett tinget att I-förmiddagen som är bestämd av är min unquivering tro i min skapare och mitt potentiellt. Utmaningar kommer inte vårt långt att omstörta oss men att smaka oss och varje gång oss nedgången på foten av dessa utmaningar; vi förlöjligar guden, därför att han har givit oss allt som vi behöver att fortleva. Även mjölkar en kvinna med litet eller inget bröst lyckas för att mata hennes barnrätt? Den rättvisa något liknande vår slogan - AIESEC - höger något att säga, är det upp till dig och mig till apparaten vårt very hjälpmedel av överlevnad. Icke desto mindre bör vi alltid minnas att räcka kan aldrig sträcka mer än ben som är inre.

Hjälpmedlet av överlevnad bestämmer vi apparaten väldeliga vad väntar på oss besegrar vägen. Jag instämm fullständigt med Patrice Ngenang, en kamerunsk romanförfattare, som i hans roman arbetar tillfälligt des Chiens, eller något att säga ”för rötmånad” ut höger som ”manen är en räv för man”. Det är grymt och otänkbart att vår very överlevnad beror på andra. Vi som är betagna våra dagstidningutmaningar by klampa medvetet och unconsciously och mata devilishly på andra, gillar egensinniga chacals i en helvetisk avgrund som bekräftar thus tanken att manen är det enda untamable djur som guden skapade någonsin. Det är undeniable att vi behöver varje annan till över utmaningarna kommer vårt långt men är oss som kompletterar varje annan i våra kollektiva försök eller pouncing thievishly på varje annan, därför att ”det är överlevnad av det mest fittest?”, Jag har läst av folk och vet av folk, som har uppenbart försökt att sträva det okända hejd av människaprestationer, folk som har den ingen uppsättningen begränsar blint till deras lust, folk, som har aldrig hållit inom hejd av resonerar, men deras waterloo har alltid att vara samma, deras spott som tillbaka faller på deras vänder mot mycket.

Pittacus en grekisk författare som bodde från 569 - 650 som BC sades en gång att ”mäta av en man är vad han gör med alla överhet som skänkas på honom”. De potentiella, som vi äger för att fortleva, naturliga och konstgjorda utmaningarna var naturlig. Också var Erasmus, en grekisk filosof unarguably höger, då han sade en gång det ”inga respektar en en talang som döljas”.

Allt som vi behöver, är ett ögonblick av reflexionen, en djup tanke, en kollektiv handling, och benen av vårt räcker ska är längre. Det går att vara mer, än en räcker, mer än en mun, mer än ett huvud, mer, än tio fingrar, mer, än ett som är potentiellt och för gryningen av en ny dag och en ny era, ska humankind, är rörs berg, fyllnads- diken och att bygga överbryggar och att konstruera tunneler och att förena för att trotsa self-centeredness och att stå i unisont ut höger för att decry stolthet och låg självaktning och att knuffa varje annat i en en familj jaga och att bekräfta vår prowess som identifierar, och omformning av våra svagheter in i styrka, inställning av maskineriet av framsteg, att antända systemet av sustainabilityen och att minnas det kommer vad kan, vårt jagar är justifiable, vårt för avsikter unshakable frikänd crystally och vår TRO som är ståndaktiga och.

НАШИ ВОЗМОЖНОСТИ И НАШ ПОТЕНЦИАЛ
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Ежедневно встречает меня придите вместе с своими собственными возможностями, некоторым вроде repetitive, и другими вполне. Честно я не осведомленн возможностей лежат впереди меня но одной вещью что я уверен будет мое unquivering вера в моем создателе и моем потенциале. Возможности не приходят наша дорога overthrow мы но пробовать мы и each time мы падаем на ноги этих возможностей; нам бог ridicule потому что он давал нам все мы нужно выдержать. Даже женщина с little or no молоком груди преуспевает для того чтобы подать ее право ребенка? Справедливо как наш лозунг - AIESEC - право говорит, он до вас и меня к приспособлению наши очень середины выживания. Тем не менее, мы должны всегда вспоминать что рука может никогда не протягивать больше чем косточка которая внутрь.

Середины выживания мы приспособление больш обусловливаем ждет нас опускает дорогу. Я вполне соглашаюсь с Patrice Ngenang, Cameroonian романистом которому в его des Chiens Temps романа или «днях собаки» вне право говорит что «человек будет лисицей для человека». Жестокосердно и unthinkable что наше очень выживание зависит на других. Мы отжимаем наши ежедневные возможности мимо сознательно и unconsciously tramping и дьявольски подающ на других как chacals wayward в hellish хляби таким образом подтверждая мысль что человек будет единственным untamable животным бог всегда создавал. Оно undeniable что нам нужно к над возможностям приходим наша дорога но будем нами комплектуя в наших собирательных усилиях или thievishly pouncing на себе потому что «будет выживанием самого подходящего?» Я читал людей и знаю людей blatantly пытались стремиться за пределами людских достижений, людей которые слепо не устанавливали никакие пределы к их желаниям, людей которые никогда не держали внутри пределы причины но их waterloo имеет всегда быть этим же, их плевка падая назад на их очень стороны.

Pittacus, греческий сочинитель который жил от 569 - 650 BC раз, котор говорят что «измерение человека он делает при все силы bestowed на ем». Потенциал мы обладаем для того чтобы выдержать естественно и человек сделали возможности своиственны. Также, Erasmus, греческий philosopher было unarguably право когда он раз говорил что «no one уважения талантливость которая скрына».

Все, котор нам будет момент отражения, глубокая мысль, коллективнаяа мера и косточки наших рук будут более длинни. Оно идет быть больше чем одна рука, больше чем один рот, больше чем одна головка, больше чем 10 перстов, больше чем один потенциал и перед рассветом нового дня и новой эры, humankind двинет горы, заполняя шанцы, строя мосты, строящ тоннели, соединяющ к self-centeredness defy, стоящ в unison вне право для того чтобы decry гордость и низким самоуважением, взваливая на плечи в курсе одной семьи, подтверждая наш prowess, определяя и преобразовывая наши слабости в прочность, устанавливая машинное оборудование прогресса, воспламеняя систему sustainability и вспоминая то come what may, наш курс будет justifiable, наш намерия crystally ясным и наше ВЕРА твердокаменное и unshakable.

ONZE UITDAGINGEN EN ONS POTENTIEEL
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Elke dag ontmoet dat me volledig komt samen met zijn eigen uitdagingen, één of ander soort herhaald, en anderen. Me eerlijk ben ik niet bewust van de uitdagingen die voor me liggen maar het één ding dat ik van ben mijn unquivering geloof in mijn schepper en mijn potentieel bepaald ben. De uitdagingen komen niet onze manier om ons omver te werpen maar ons te proeven en telkens als wij bij de voeten deze uitdagingen vallen; wij ridiculiseren God omdat hij ons alles heeft gegeven wij moeten overleven. Zelfs slaagt een vrouw met weinig of geen moedermelk om haar kindrecht te voeden? Enkel als onze slogan - AIESEC - zegt terecht, is het aan u en me aan apparaat ons eigenlijk middel van overleving. Niettemin, zouden wij altijd moeten herinneren dat de hand zich nooit kan uitrekken meer dan het been dat binnen is.

De middelen van overleving bepalen wij apparaat zeer wat op ons onderaan de weg wacht. Ik ga volledig met Patrice Ngenang, Kameroenese novelist akkoord die bij zijn nieuwe Temps des Chiens of „Hond Dagen“ zegt uit terecht dat de „Mens een vos voor de mens“ is. Het is wreed en ondenkbaar dat onze eigenlijke overleving van anderen afhangt. Wij overwinnen onze dagelijkse uitdagingen door bewust en unconsciously en devilishly op anderen als wayward chacals in een hellish kloof te stappen te voeden die zo de gedachte bevestigen dat de mens het enige untamable dier is dat de God ooit cre�ërde. Het is onbetwistbaar dat wij elkaar aan over de uitdagingen komen onze manier maar zijn wij wensen die elkaar in onze collectieve inspanningen aanvullen of thievishly op elkaar opspringen omdat „het overleving van het geschiktst?“ is Ik heb van mensen gelezen en van mensen gekend die flagrant om voorbij de grenzen van menselijke verwezenlijkingen hebben geprobeerd te streven, mensen die plaatsen blind geen grenzen aan hun wensen, mensen hebben die nooit binnen de grenzen van reden hebben gehouden maar hun waterloo heeft altijd het zijn het zelfde, hun spittle die op hun eigenlijke gezichten terugvalt.

Pittacus, een Griekse schrijver die van 569 - 650 V.CHR. eens leefde zei dat de „maatregel van een mens is wat hij met alle bevoegdheden doet die op hem“ worden verleend. Het potentieel dat wij bezitten om natuurlijke en mens gemaakte uitdagingen te overleven is inherent. Ook, was Erasmus, een Griekse filosoof unarguably juist toen hij zei eens dat „niemand een talent eerbiedigt dat“ wordt verborgen.

Allen wij wensen is een ogenblik van bezinning, een diepe gedachte, zullen een collectieve actie en de beenderen van onze handen langer zijn. Het gaat meer dan één hand, meer dan één mond, meer dan één hoofd, meer dan tien vingers, meer dan één potentieel en vóór de dageraad van een nieuwe dag zijn en een nieuwe era, mensdom zal bergen bewegen, vullend geulen, de bouwbruggen, die tunnels construeren, die zelf-centeredness verenigen zich te tarten, eenstemmig zich bevindt om terecht uit trots en lage zelfachting te kleineren die, die elkaar in een één familiecursus steunen, onze dapperheid erkennen, en onze zwakheden identificeren omzetten in sterkte, de machines van vooruitgang plaatsen, het systeem van duurzaamheid aansteken herinneren en dat gekomen wat kan, onze cursus gerechtvaardigd is, onze bedoelingen crystally vast en unshakable duidelijke en ons GELOOF.

تحدياتنا وإحتمالنا
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
أتيت يوميّة أنّ يلتقيني مع ه خاصّة تحديات, بعض نوع من تكراريّة, وأخرى تماما. بنزاهة ليس أنا مدركة من التحديات أنّ يكذب أمام ي غير أنّ الواحدة شيء أنّ أنا مؤكّدة من ي [أونقويفرينغ] إيمان في مبتدعتي وإحتمالي. لا يأتي تحديات طريقنا أن يسقطنا غير أنّ أن يذوقنا و [إش تيم] نحن نسقط في الأقدام من هذا تحديات; يحتاج نحن سخرية إلهة لأنّ هو قد أعطىنا كلّ شيء نحن أن يبقى. حتّى ينجح إمرأة مع [ليتّل ور نو] [برست ميلك] أن يغذّي ه طفلة حق? يقول صحيحة مثل شعارنا - [أيسك] - بحقّ, هو حتّى أنت وي إلى أداتنا جدّا [منس] البقاء. ومع ذلك, نحن سوفت دائما تذكّرت أنّ اليد يستطيع أبدا مدّدت أكثر من العظمة أنّ يكون داخلا.

ال [منس] البقاء يحدّد نحن أداة للغاية ماذا يترقّبنا ينزل الطريق. أنا تماما أوافق مع [بتريس] [نجننغ], روائية كامرونيّ الذي في ه رواية [تمبس] [دس] [شنس] أو "[دوغ دس]" خارجا بحقّ يقول أنّ "رجل ثعلب لرجل". هو قاسية وغير وارد أنّ يعتمد بقاءنا جدّا على أخرى. نحن نقهر تحدياتنا يوميّة جانبا عمدا ودون وعي [ترمب] و [دفيليشلي] يغذّي على أخرى مثل [وورد] [شكلس] في هاوية جهنّميّة لذلك يؤكّد الفكرة أنّ رجل الحيوان وحيدة [أونتمبل] أنّ إلهة في أيّ وقت خلق. هو أكيدة أنّ يحتاج نحن بعضهم بعضا إلى على التحديات يأتي طريقنا غير أنّ نحن يكمّل بعضهم بعضا في جهودنا جماعيّة أو [ثيفيشلي] يطرق على بعضهم بعضا لأنّ "هو يكون بقاء من ال [فيتّست]?" أنا قد قرأت من الناس ويعرف من الناس الذي يتلقّى [بلتنتلي] يحاول أن يكافح إلى ما بعد القفز من إنجازات إنسانيّة, الناس الذي يتلقّى بتهوّر يثبت ما من حدود إلى رغباتهم, الناس الذي يتلقّى أبدا يحافظ ضمن القفز السبب غير أنّ [وترلوو] هم يتلقّى دائما يكون ال نفس, [سبيتّل] هم يسقط إلى الخلف على وجوههم جدّا.

[بيتّكس], كاتبة يونانيّة الذي عاش من 569 - 650 قبل المسيح مرّة يقال أنّ "الإجراء من رجل ماذا هو يتمّ مع [ألّ ث] قوى يستعمل على ه". الإحتمال أنّ نحن نملك أن يبقى طبيعيّة وتحديات [من مد] ملازمة. أيضا, كان [إرسموس], فيلسوفة يونانيّة [أونرغبلي] يصحّ عندما هو مرّة قال أنّ "[نو ون] إحترامات موهبة أنّ يكون أخفيت".

كلّ نحن نحتاج عزم الإنعكاس, فكرة عميقة, عمل جماعيّة وسيكون ال [بونس] من أيادينا طويلة. سيتحرّك هو يذهب أن يكون أكثر من واحدة يد, أكثر من واحدة فم, أكثر من واحدة رأس, أكثر من عشرة أصابع, أكثر من واحدة إحتمال وقبل الفجر من يوم جديدة وعصر جديدة, جنس بشريّ كنت أجبال, يملأ خندقة, يبني جسور, يبني أنفاق, يوحّد إلى التّحدّي [سلف-سنتردنسّ], يقف في [أونيسن] أن خارجا بحقّ شجبت كبرياء و [سلف ستيم] منخفضة, يتنكّب بعضهم بعضا في واحدة أسرة مسلك, يعترف بسالتنا, يعيّن ويغيّر [ونسّس] نا داخل قوة, يثبت المعدّ آليّ التقدم, يشعل النظامة ال [سوستينبيليتي] ويتذكّر أنّ [كم وهت مي], مسلكنا مسوّغة, نياتنا [كرستلّي] واضحة و إيماننا ثابتة و [أونشكبل].

Un jour, je lu quelque part que les mensonges que nous portons sont pire que les mensonges que racontons. On passe notre temps a faire comprendre aux autres a quel point on les aime, a quel point on est pret a mourir pour eux, mais pour moi, chaque promesse qu'on faire est embellir avec des doutes et des mensonges connu seulement par nous et jamias par l'autre. Vaut mieux rester simple, humble, naturel, et consciencieux pour etre accepte tout d'abord par soi avant d'etre accepte par les autres.

Appearances
Translated into English by: Awa Innocent Ndah
Once, I read somewhere that the lies we carry are worse than those we speak out. We spend our time making beautiful and doubtful promises about being prepared to die for others beause we love them. None of this is known to others except us. It will be worthy if we remain simple, humble, real and conscious so as to be accepted by the persons in us before those around us.

It is good to dream because dreams give us a push when we think all hope gone. Nonetheless, I believe that if we try to find joy in being who we actually are, there will be no need in deploring what we can never be. By accepting our personality, a positive one of course, we will learn to appreciate the kindness of God and put our capacity in moulding it.

La Joie d'etre Soi
Translated into French by: Awa Innocent Ndah
Les reves sont biens parce qu'ils nous donnent l'inspiration quand tout semble d'etre perdu. Car cela ne tien, au lieu de gacher le temps a exploiter ce qu'on ne deviendra point, contentons nous avec qui on est. Pour mieux apprecier la bonte de Dieu, acceptons la cote positive de nos personalites pour pouvoir la construire.